28 Eylül 2005

Artık Özgürüm

Nevşehir'deki altı aylık rehabilitasyon sürecimi beklentini aksine dün akşam noktaladım. Normalde cuma sabahı teskere alacaktım ama 5 günlük raporumu kullanarak komutandan izin aldım ve dün akşam 20:00 otobüsü ile şu an Samsun'dayım.
Dün yoğun uğraşlar sonucu imzayı attırdım, saat 18 olmuştu, silahımı öğlede temizlemiştim Allahtan. Onları teslim ettim, bu arada her önüme çıkanla vedalaşıyordum. Akşam 20 arabasına yer ayırttım. Daha sonra Haberci Odasına gidip arkadaşlarımla vedalaştım. Nizamiye kapısına gidene kadar beni gören herkes yanıma geldi sağolsun. Kapıda son imzamı atarken onlar da benim çantamı havaya fırlatıyorlardı. Sarıldık sarmalandık ve minibüse bindim nihayet. Otobüse binene kadar ne olup bittiğini anlamadım, öyle yoğundum ki!! Otobüste yanıma Amerikalı biri bindi, Kayseri'ye kadar onla muhabbet ettik, O'nu uğurladıktan sonra yavaş yavaş arkadaşların görüntüleri gözümün önünden geçmeye başladı.
Bu sabah 5 civarlarında buraya geldim, haftasonu Trabzon'a dönüyorum.
Öğleye doğru iş görüşmesi için aradılar ama İstanbul olduğu için kabul etmedim.
Bakalım hayırlısı artık. Hele evime ve kızıma kavuşayım da...