20 Haziran 2006

Cok Sukur

Artik Ankarali olduk diyebilirim. Yogun gecen 4 gunun sonunda esyalari yerlestirdik, yorgun ama mutluyum. Soyle ayaklarini uzatip uzanmak ne de guzelmis:)
Evimizin yaninda ihlamur agaci var ve balkona cok yakin, bu yaziyi yazarken de burnuma kokusu geliyor.
Dun kizimin atesi gunboyu devam etti ve artik aksam hastanenin yolunu tuttuk. Once ates dusurucu bir surup, ardindan igne ve uzun bir bekleyisten sonra da ilik dusa girdi yavrum hastanede. Simdi cok sukur duzeldi, sanirim hava degisikligi iyi gelmedi. Cocuklarda ates onemli, zira 5 yasin altindakilerde havale riski varmis. Allah korusun hepsini.
Mahalle temiz sakin bir yer fakat tasinirken hicbir komsunun en azindan aperatif birseyler olsun getirmemesi veya ister misiniz gibi sorular sormamasi dikkatimi cekti. Ben Trabzon'a aliskinim hala sanirim. Belki cok sey istiyorum ama insanin gonlunden gecmiyor degil. Belki de buyuk sehir olmanin gereklerinden biri de bu. Insanlar birbirine olan guvenlerini mi kaybettiler? Bu gelenler de kimdir, nedir vs?
Artik gurbet uzerine yazilan-soylenen sarkilar biraz daha anlamli oldu benim icin. Su an da onlardan birini dinliyorum.
Burda en cok denizi ozluyorum. Trabzon'da da cok sik gitmiyordum ama elden cikinca kiymetli oluyormus.