04 Ağustos 2006

Ah Hayat

Birkac gundur icimi kemiren dusunceler var, bunlari bu satirlarla paylasmak istiyorum.
Hayat, zamanla icimdeki o safligi-guzelligi aliyor mu-aldi mi yoksa? 10 yil once hayata,olaylara, insanlara bakisimi-icimdeki o coskunlugu hatirliyorum. Oysa simdi , o gunleri mumla ariyorum. Bir agac, bir kus civiltisi, ay-yildizlar vs beni kendimden gecirirdi. Yunus'u-Mevlana'yi okuyunca kanatlanip ucasim gelirdi. Simdi ise icime baktigimda o coskunluktan eser bulamiyorum.
Oysa, her gecen yil, olgunluga giden yolda bir adim atmiyor muyduk? Cekilen acilar, sikintilar bizim sivri yanlarimizi yontmuyor muydu? O zaman yazdiklarima bakiyorum, bir de simdikilere!!! Arada daglar kadar fark var. Hayat mi bizi bu hale getiriyor? Coluk cocuga karismak, dunya mesgalesi falan.....
Geriye donmek isteyenlerden degilim, her gecen gunun bana birseyler kattigina, guzellikler getirdigine inananlardanim. Ama bilmiyorum, sanki o coskunluktan eser yok. Ne yapmali acaba?
Bir nehir mi var, icine girip arinsak? Bir deniz mi var, icindeki baliklar gibi 'derya nedir bilmez' olsak? Aslinda o nehrin yine icimizde oldugunu da biliyorum. Ama sanirim o nehire dalamiyorum.
Bu gece vakti bu dusunceler alip goturuyor beni. Allah sonumuzu hayretsin.