Ruhum Daralıyor

Bu aralar ruhum daralıyor. Yaklaşık bir aydır yakınlarımın hastalıkları beni ve çevremi oldukça üzmüş durumda. Hastalık Rabbimizden bize gelen misafir aslında, onu hoş karşılamak ve göndermek lazım. Sabır ve bu bilinçle hareket edersek günahlarımız yapraklar gibi düşecek, bunu da biliyorum ama gel gör ki, ruhumdaki darlığı bir kenara atamıyorum. Allah hepimize sağlık ve afiyet bahşeder inşallah.
Yaklaşık on gündür Ömer Faruk Tekbilek dinliyorum.Bugüne kadar O'nun eserlerinden bihaber olmama çok hayıflanıyorum, nasip bugüneymiş demek ki. Şu an bile o eserler var kulağımda. Kalbimin derinlerine doğru yolculuğa çıkarıyor beni, hastalıklara üzülmem ve eserlerin verdiği hüzün birarada farklı yolculuklara çıkarıyor.
Daha önce bahsetmedim burada fakat yaklaşık iki ay önce Osmanlıca kursuna başladım. Lisedeyken merakım vardı, kendimce okumaya çalışırdım, şimdi bu fırsat önüme çıkınca hiç kaçırmadım. Toplam 4 kur, ilk kur sadece okuma. 7 hafta boyunca cumartesi pazar hiç üşenmeden zevkle kursa katıldım, iyi arkadaşlarım ve çok derin sohbetlerimiz oldu. Kur sonunda sınav olduk, sertifika alacağız inşallah :). 2. Kur şubatta başlayacak inşallah, iple çekiyorum desem yeridir.
Kursa başlayınca arkadaşlarıma bahsettim, olaydan uzak olanlar " ne yapacaksın Osmanlıca'yı" dediler, güldüm sadece. Kimi, yeni bir yabancı dilin olacak dedi, üzüldüm !! Ecdadın dilinden yazısından bu kadar uzak olunması üzdü beni açıkçası. Oysa koca bir geçmiş orda bizi bekliyor, bundan bihaberiz. Okullarda yeni verilen seçmeli dersler arasına Osmanlıca'nın da girmesi taraftarıyım, isteyen çocuğuna bu eğitimi aldırabilmeli.
Alttaki resimde Osmanlıca alfabe var, renkli olan 5 harf, ecdadın eklediği harfler. Merak edenler için değişik sitelerde öğreten kısımlar var.
Aslında Osmanlıca konusunda çok şeyler söylenebilir fakat kısa tuttum, Allah hepimize izan ve hikmet nasip etsin, vesselam.
Not: Başlığın yazının orta ve sonu ve dahi resimlerle ilgisi yok ama aklıma bu geldi, değiştirmek istemedim. Allah ruhlarımıza ve bedenlerimize şifa versin, amin.

Doğumgünü

Bugün kızımın doğumgünü, 4 yaşına giriyor ve ben O'ndan yaklaşık 1200 km uzaktayım !!!
Haftasonu eve dönünce birlikte kutlayacağız inşallah. Eskisi gibi ayrılık krizleri yok, çok şükür.
Biraz önce Zülkarneyn(A.S) ile ilgili bir kitap aldım, ayetlerden yola çıkarak güzel açılımlara ulaşılmış, dur bakalım ne zaman okurum?
Bu aralar Osmanlıca'ya merak sardım, aslında hiç de zor değilmiş, bir arkadaşımın yardımıyle okuyabildim, ve sonra bugün mezar taşlarını çözebildim !!! İnsanın dedesinin mezartaşını okuyamaması ne kötü. Nette bir siteye rastladım, dersler şeklinde öğretiliyor: http://www.islamharfleri.com/kurs gayet güzel de anlatılıyor. Lise yıllarında birara merak sarmıştım, şimdi internetin nimetlerinden yararlanmak çok güzel....Okumak kolay da yazmak zor herhalde.
Ağrı Dağı'na tırmanmak ve kayak yapmak için turistler geliyor, bugün sordum niye bizden-buralardan biri çıkmaz diye, "abi malzemeler çok pahalı, zaten bizden çıkan kimse yok ki" dediler. Geçen gazetede Kars Sarıkamış'tan çıkan bir gencin hikayesi vardı, malzemeleri -ve devamı-için 35bin ytl'lik masraf devlet tarafından karşılanmış, bir müsabakada başarı kazanmış. TV'de seyrederken -birçok insan gibi- neden bizden bu sporları yapacak biri çıkmaz, halbuki kar bizde istemediğin kadar diye düşünürüm. Sanırım ekonomik kısıtlar bizi engelliyor. Doğuda kim o kadar para verip kayak takımı alacak ki? Sorun, sadece ekonomi mi bilmem, ayrıntıları gözönüne almak lazım, vesselam...